matta

incil'de veya Tevrat'ta geçen "israil" sadece bir kavim değil, dünyadaki "iman edenler topluluğu"nun bir sembolüydü. "Sünnet" fiziksel bir et kesme işlemi değil, kalbin günahlardan arınmasıydı. Bu zihinsel hokkabazlık sayesinde, ırkçı ve kabileci bir metin alınıp evrensel ve soyut bir ruhsal maneviyata dönüştürüldü. Okur, metnin "bizimle ilgisi yok" çığlığını bu zihinsel filtreyle bastırdı.